Alam niyo ba, mga kapatid, marami sa ating mga Pinoy ang madaling ma-fall sa tinatawag na religious inclusivism. Siyempre, as Pinoys, ayaw natin ng away. Gusto natin chill lang, family tayo, at "good vibes" lang palagi. Kaya kapag may nagtanong: "Pare-pareho lang naman tayong naniniwala sa iisang Diyos, 'di ba? Iba-iba lang ang tawag: Yahweh, Diyos, Allah, pero iisa lang 'yan!" Marami sa atin ang basta na lang tumatango.
Isang beses, habang naglalakad sa Jerusalem, itinuro ng isang Israeli tour guide ang mga bundok at sinabi: "Siyempre, tayong mga Judio, Cristiano, at Muslim, pare-pareho lang tayong sumasamba sa iisang Diyos."
Masarap sanang sumang-ayon para walang debate. Pero hindi natin puwedeng i-trade ang Truth para lang sa pakikipagkapwa-tao. Ang sagot natin diyan: Magkakasundo man tayo na IISA ang Diyos (Monotheism), hindi ibig sabihin na IISA ang Diyos na ating sinasamba.
Sabi nga ng theologian na si Karl Barth, ang monotheism lang per se ay parang paggawad lang ng award sa number "1". Hindi porke't naniniwala kang "iisa" ang Diyos ay ligtas ka na. Tandaan natin: ang mismong "Jewish monotheism" noong First Century ang nagpako kay Jesus sa krus dahil ayaw nilang tanggapin na Siya ang Diyos!
Kaya tara, i-unpack natin 'to gamit ang isang simpleng apologetics study.
Paano Natin Malalaman Kung "Same" ang Diyos Natin?
Para hindi tayo malito, gamitin natin ang dalawang simpleng concepts sa philosophy: Referent at Sense.
- Referent (Sino ang tinutukoy mo?): Ito 'yung mismong person o object na itinuturo mo.
- Sense (Ano ang alam mo tungkol sa kanya?): Ito 'yung mga characteristics, identity, at meaning na ibinibigay mo sa taong 'yun.
Halimbawa: Think of Clark Kent at si Superman. Silang dalawa ay may iisang Referent (iisa lang silang tao). Pero para kay Lois Lane, magkaiba ang Sense nila: si Clark Kent ay mahiyain na reporter, samantalang si Superman ay ang superhero na lumilipad.
Ngayon, itanong natin: Sa pagitan ng Christianity, Judaism, at Islam, iisa lang ba ang ating Referent at Sense kapag pinag-uusapan ang Diyos?
1. Ang mga Christian at ang mga Jews (Judaism)
Sabi ng iba, "Pastor/Kapatid, pareho naman tayong may Old Testament! 'Di ba iisa lang ang Diyos natin?"
To be fair, may tinatawag tayong historical connection. Ang Christianity ay umusbong mula sa Judaism. Pareho tayong naniniwala na ang Diyos ang nag-create ng mundo, nagpalaya sa Israel mula sa Egypt, at nagbigay ng Law kay Moses.
Ang Courtship Analogy at ang Progressive Revelation
Isipin mo ang Courtship o Panliligaw. Ang isang lalaki, hindi agad inilalabas ang lahat ng secrets niya sa first date. Unti-unti niyang ipinapakilala ang sarili niya. Pero dumating ang "Moment of Truth." Sinabi ng lalaki ang pinakamalalim na katotohanan tungkol sa sarili niya. Paano kung ang babae, pagkarinig sa truth na 'yun, ay biglang nakipag-break, tinaguan ang lalaki, at nag-unfriend pa sa Facebook?
Natanggap ba ng babae 'yung lalaki? Hindi. Di-dismiss niya 'yung mismong core identity ng lalaki.
Ganyan ang nangyari sa Judaism. Ang Diyos ay unti-unting nagpahayag ng Sarili Niya sa Old Testament:
- Sa pamamagitan ng mga Prophets.
- Sa pamamagitan ng mga Covenants.
- Ang Climactic Moment: Nang ibinigay Niya ang Kanyang Kaisa-isang Anak, si Jesus Christ!
Nang dumating si Jesus, itinapon ng Judaism ang Cornerstone (Acts 4:10–12; 1 Pet 2:4–8). Itinuturo sa atin ng New Covenant Theology na si Jesus ang fulfillment ng buong Law at ng Prophets (Lucas 24:44–45). Kapag inalis mo si Jesus sa Old Testament, hindi mo na maiintindihan ang buong Scripture!
Geometry Time: 2D Square vs. 3D Cube
Think about this: Ang Judaism ay parang 2D Square. Noong dumating si Jesus, ipinahayag Niya ang kabuuan ng Diyos, naging 3D Cube. The Cube contains the Square, pero mas may depth at truth (ang Holy Trinity: Father, Son, at Holy Spirit).
Kung ipinipilit ng Judaism na "Ayaw namin sa Cube! Gusto lang namin Square!", hindi na nila sinasamba ang tunay na Diyos sa Kanyang buong katotohanan. Nung tinanggihan nila ang Anak, nawala rin sa kanila ang Father (1 Juan 2:23). In reality, ang tinutukoy nilang "Diyos" ay incomplete at hiwalay sa tunay na identity ng Diyos na nag-anyong tao.
2. Ang mga Christian at ang mga Muslim (Islam)
Kung malaki ang gap sa Judaism, mas lalong napakalayo ng gap sa pagitan ng Christianity at Islam. Para itong pag-compare ng 3D Cube sa isang Circle!
According sa Quran at turo ng Islam:
- Corrupted na raw ang Biblia at hindi na reliable.
- Prophet lang si Jesus at NEVER naging Diyos.
- Fake news daw o maling turo ang Trinity.
- Didn't die on the cross si Jesus for our sins.
- Your salvation depends sa sarili mong gawa at sa pagtupad mo sa Five Pillars of Islam.
"Allah" vs. Ang Triune God ng Biblia
Sa Islam, ang character ng Diyos ay napakalayo sa atin (utterly transcendent). Hindi mo Siya pwedeng makilala nang personal as Father. Walang certainty ang salvation mo dahil nakadepende 'yun sa timbangan ng sarili mong mga gawa.
Pero sa Gospel of Christ, ang Diyos natin ay hindi lang Transcendent (Mataas), kundi Immanent din Siya (Nasa atin), bumaba Siya sa lupa, nagkatawang-tao, at inialay ang Kanyang buhay para sa atin!
Kaya kapag tinanong natin: "Sino ang Diyos na sinasamba mo?"
- Christian: "Ang Father, Son, at Holy Spirit na nagligtas sa akin sa krus."
- Muslim: "Si Allah na walang Anak at hindi pwedeng maging tao."
Iba ang Sense, at dahil iba ang Sense, HINDI pareho ang Referent! Ang "Diyos" na walang Anak at ayaw sa krus ay hindi nag-a-agree sa katotohanan.
Apologetics for the Pinoy Heart: Bakit Mahalaga Ito sa Ating Kultura?
Sa ating kulturang Pilipino, sobrang lakas ng tinatawag nating Relational Culture at Pakikisama. Madalas, nadadaig tayo ng "Hiya" kaya ayaw nating sabihin sa ating mga friends na iba ang pananampalataya na mali ang paniniwala nila tungkol sa Diyos.
Pero think about this: Ang tunay na Pagmamahal (Agape) ay hindi nagsisinungaling.
1. Pakikipagkapwa-tao vs. Compromise: Puwede tayong maging mabuting kapitbahay, makipagkaibigan, at gumawa ng mabuti kasama ang mga Muslim at Jews para sa peace ng bansa (peaceful coexistence). Pero hindi ibig sabihin noon na pareho na tayo ng Diyos.
2. Ang Puso ng Pagsamba (True Worship): Ang tunay na worship ay hindi lang 'yung "good feelings" kapag kumakanta ng praise songs. Ang pagsamba ay paglapit sa Tunay na Diyos sa pamamagitan ng Tunay na Daan, si Jesucristo (Juan 14:6).
Pagninilay at Pagpapaitaas (Conclusion)
Mga kapatid, whenever we discuss Theology and Apologetics, ano ba talaga ang attitude o posture ng puso natin?
- Nakasarado ang kamao? (Gusto lang makipag-away?)
- Nakaturong daliri? (Gusto lang manghusga?)
- Nakahalukipkip na kamay? (Walang pakialam?)
Hindi po. Ang tamang posture ng isang Christian na nakakaintindi talaga ng New Covenant Grace ay LUMULUHOD NA TUOD (Bowed Knees).
Alam natin ang katotohanan, hindi para magmalaki, kundi dahil sa grace ng Diyos na nagbukas ng mga mata natin. Okay lang na i-respect natin ang ibang beliefs, pero huwag nating i-deny ang ating Panginoong Jesucristo. Siya ang Tanging Daan, ang Katotohanan, at ang Buhay!
APOLOGETICS BIBLE STUDY Q&A
Join the Conversation!
Looking for a place to ask tough questions, share insights, and learn more about apologetics and the Bible?
Come be part of the Apologetics Bible Study Q&A Forum on Facebook!
✅ Like the group to stay updated
✅ Share it with friends who love digging deeper into faith
✅ Jump in the comments and have real conversations with fellow members
This is your space to explore, discuss, and ask more questions in a relaxed, open environment. Everyone’s welcome to join the dialogue!
🔗 Apologetics Bible Study Q&A Forum






No comments:
Post a Comment