May kalokohan akong palaging nahuhuli tuwing may Muslim apologist na tumututol sa Resurrection ni Hesus. Hindi naman sila atheist, di ba? Hindi sila naniniwalang walang Diyos, o kaya may Diyos pero walang kapangyarihan. Sa katunayan, Islam pa nga ang isa sa pinaka-theistic na relihiyon sa mundo, Al-Qadir, ang Makapangyarihan sa Lahat; Al-Muhyi, ang Nagbibigay-Buhay. Kaya kung titingnan mo nang mabuti, hindi talaga theological ang batayan ng pagtanggi nila kay Hesus. Loyalty sa sariling dogma lang ito. At ang nakakatawa, mismong Qur'an at Hadith nila ay puno ng mga kwento ng Diyos na bumubuhay ng patay, bago pa man ipanganak si Muhammad.
Balikan natin.
Una sa lahat, ang Islam mismo ay isang relihiyon ng resurrection.bBago pa man pag-usapan si Hesus, dapat malinaw sa atin: bodily resurrection ang isa sa Six Pillars of Iman nila. May Hadith sa Sahih al-Bukhari na nagsasabing nakatayo na si Anghel Israfil, nakahanda na ang trumpeta sa labi, naghihintay na lang ng utos ni Allah para hipan, unang ihip, mamamatay lahat; pangalawang ihip, uulan mula sa langit at tutubo ang mga tao parang halaman. Ganito rin sa Qur'an 39:68, hihipan ang tambuli, at biglang tatayo ang lahat, nagmamasid. Literal 'to, physical, hindi metaphor.
Kaya kapag may Muslim na sasabihing "imposible ang resurrection," mali. Sila mismo naghihintay ng sarili nilang resurrection sa Huling Araw. Ang tanong lang: bakit hindi nila matanggap na kaya rin itong gawin ng Diyos nang mas maaga, kay Hesus?
Dito na papasok ang comedy. Bago pa dumating si Hesus sa Qur'an, may mga naunang kwento na ng Diyos na bumubuhay ng patay, at aminado dito ang mismong klasikal na tafsir.
May kwento sa Qur'an 2:243 tungkol sa libu-libong Israelitang tumakas sa takot sa kamatayan. Ayon kay Ibn Kathir, inutusan sila ni Allah "Mamatay kayo", at namatay sila, tapos binuhay niya sila ulit. Sabi rin ni Maududi sa Tafheem-ul-Qur'an, ganito mismo ang nangyari: pinatay sila, binuhay ulit. May moderno pang tafsir sa Quran.com na diretsang nagsasabi na ang insidenteng ito ay patunay na magaganap ang physical resurrection sa Araw ng Muling Pagkabuhay.
May kwento rin sa Surah 2:73, 'yung dilaw na baka. Inutusan ng Diyos na hampasin ng piraso ng baka ang isang bangkay, at nabuhay ito, sapat para ituro kung sino ang pumatay sa kanya. "Ganyan binubuhay ni Allah ang mga patay," sabi mismo ng ayah.
Tapos si Uzair (Ezra) sa Surah 2:259, 100 taong patay. Dumaan siya sa isang gibang lungsod, nagtanong, "Paano pa 'to bubuhayin ng Diyos?" Kaya pinatay siya ni Allah nang 100 taon, tapos binuhay. Sabi ni Ibn Kathir, unang binuhay ang mata niya para masaksihan niya mismo kung paano bumabalik ang buhay sa kanyang katawan. May modernong artikulo pa nga na sinasabing lahat ng klasikal na exegete, Ibn Kathir, Al-Tabari, kinikilala ito bilang malakas na patunay ng ganap na kapangyarihan ni Allah sa buhay, kamatayan, at resurrection.
Tapos meron pang kwento ni Ibrahim sa Surah 2:260, nagtanong siya mismo kung paano binubuhay ng Diyos ang patay, kaya pinakita sa kanya, apat na ibon, pinagputolputol, tinawag, at lumipad palapit sa kanya, buhay.
Apat na kwento ng resurrection ang tinanggap na ng Islam bago pa man pumasok ang usapin ni Hesus. Hindi kailangang maging atheist para tumanggi sa Resurrection, pero kailangan kang maging inconsistent bilang theist.
Pero heto ang pinaka-nakakatawang parte. Sa Qur'an 3:49 at 5:110, sinabi mismo na si Hesus ay may kakayahang gumawa ng ibon mula sa putik, pagalingin ang bulag at ketongin at, direktang sinipi, "wa uhyi al-mawta bi-idhnillah" "binubuhay ko ang mga patay, sa pahintulot ng Diyos." Ayon sa Maarif-ul-Qur'an, isa 'to sa apat na himalang ibinigay kay Hesus bilang katibayan ng kanyang pagka-propeta.
Pansinin: wala nang ibang propeta sa buong Qur'an, kasama na si Muhammad, ang binigyan ng ganitong kapangyarihan. Naobserbahan na 'to matagal na ng Christian apologist na si John Gilchrist sa isang debate niya: sa buong Qur'an, walang ibang tao ang binigyan ng kapangyarihang bumuhay ng patay maliban kay Hesus. Kaya kung susundin natin ang sariling lohika ng Qur'an, mas malaki pa ang power over death na ibinigay kay Hesus kaysa kanino man.
Kaya saan nagmumula ang biglaang "atheism" ng mga Muslim apologist? Kapag si Hesus mismo na ang binuhay, hindi na siya ang bumubuhay ng iba, biglang naging methodological atheist sila. Iniiwan nila ang sarili nilang supernatural worldview at kumukuha ng naturalistic na paliwanag, eksaktong parehong argumento ng mga sekular na skeptic.
Si Ahmed Deedat halimbawa, sa librong "Crucifixion or Cruci-Fiction?", itinaguyod niya ang swoon theory. Hindi raw talaga namatay si Hesus sa krus, nawalan lang siya ng malay tapos nagising sa loob ng libingan. Para patunayan 'to, sinipi niya ang Marcos 14:50, na tumakas ang mga disipulo, kaya ang mga tinatawag na eyewitnesses, hindi raw talaga totoong eyewitnesses. Wala nang "by Allah's permission" dito, wala nang miracle claim. Pure historical-critical skepticism, eksaktong paraan ng pag-atake ng mga taong gaya ni Bart Ehrman.
Ganun din si Zakir Naik sa debate niya laban kay Pastor Ruknuddin Henry Pio noong 2011, ayon sa isang forum thread sa Islamic Board, ang turo niya, buhay pa rin si Hesus matapos ang diumano'y pagpapako. Pero sabi rin ni Wikipedia, ginamit din niya ang swoon hypothesis sa debate na 'yon, kahit ang mismong Qur'an, ayon sa parehong artikulo, ay mas malapit sa Substitution hypothesis: hindi raw talaga naipako si Hesus, may ibang katulad niya ang pinako. Kaya't hindi pa nga sila magkasundo kung ano talaga ang nangyari, swoon o substitution, pero magkasundo sila na kahit paano, hindi dapat totoo ang Resurrection.
May tumuligsa pa mismo mula sa kapwa Muslim, si Mohammed Bana ng Durban, sinabi niyang Qadiani (Ahmadiyya) na teorya lang 'yung kay Deedat, at hindi raw malinaw kung anong doktrina talaga ang itinuturo niya, Kristiyano, Muslim, o Qadiani. Kaya kahit sa loob mismo ng Islam, magulo na 'to.
May dagdag pang kontradiksyon. Sa Qur'an 19:33, si Hesus mismo ang nagsalita, "Kapayapaan ang sumasaakin sa araw na ako'y isinilang, at sa araw na ako'y mamamatay, at sa araw na ako'y muling bubuhayin." Future tense. Hindi pa nangyari 'to noong sinabi. Kaya may mga Muslim forum na nagtatanong na mismo, bakit sinasabi ni Naik na hindi pa namamatay si Hesus samantalang malinaw na sinasabi sa Surah Maryam na siya'y mamamatay at bubuhaying muli? Ayon sa isang komentaryo, kontradiksyon 'to, unang sinabi mamamatay siya, tapos muling bubuhayin. Kahit ang sariling teksto nila hindi comfortable sa spin ng mga sikat nilang apologist.
Kaya heto na ang core ng buong dilemma. Kapag pinag-uusapan ang Uzair, ang apat na libong Israelita, o ang ibon ni Ibrahim, walang humihingi ng historical evidence, walang naghahanap ng multiple eyewitnesses, walang gumagamit ng argument-from-silence. Tinatanggap na lang, "kaya ni Allah 'yan." Pero pagdating kay Hesus, biglang kailangan ng cross-examination kasinghigpit ng forensic investigator, gamit ang parehong tool ng mga sekular na kritiko ng Bibliya.
May Muslim blogger nga na sinubukang gamitin ang argument-from-silence laban sa pagkabuhay ni Lazaro, wala raw binanggit ang Marcos, Mateo, at Lucas tungkol dito, kaya kathang-isip lang daw ito hindi napapansin na kapag ang parehong criterion ilalapat sa sariling Qur'an, walang independent corroboration sa labas nito para sa kwento ni Uzair o ng apat na libo, babagsak din 'yon.
Kaya heto na ang buong sitwasyon. Kung tatanggapin nilang possible ang resurrection dahil may Diyos na makapangyarihan, na siya namang pinaniniwalaan nila, hindi dapat sila kumapit sa naturalistic na teorya laban kay Hesus. Pero kung naturalistic, historical-critical na paraan ang gagamitin nila laban kay Hesus, dapat ganito rin nilang ilapat sa Uzair, sa apat na libo, sa ibon ni Ibrahim, at kapag ginawa nila 'yon, gigiba ang sarili nilang teolohiya. Hindi pwedeng dalawa nang sabay. Doon nagsisimula ang komedya, pumipili lang sila kung kailan maniniwala sa milagro at kailan magiging rationalist, depende kung sino ang bida ng kwento.
Para maging patas naman: karamihan sa Muslim scholar sasagot na hindi ito tungkol sa "kaya ba ng Diyos" kundi tungkol sa historical fact. Batay sa Qur'an 4:157, hindi raw kailangang pag-usapan ang Resurrection dahil hindi naman daw namatay si Hesus sa krus. Wala namang kamatayan, wala ring resurrection na pag-uusapan. May punto rin sila na iba ang pagbuhay sa iba kumpara sa sariling pagkabuhay.
Pero dito mismo bumabalik ang problema. Kung ganito ang paninindigan, dapat purong theological ang depensa, "hindi namatay si Hesus dahil ganito ang sabi ng Qur'an," tapos. Sa halip, pumapasok sina Deedat at Naik sa historical argumentation gamit ang Bibliya laban sa Bibliya, swoon, walang eyewitness, hindi pa raw namamatay at doon mismo nagbubukas ang pinto para pag-usapan ang aktwal na ebidensya: ang pagkamatay sa krus, ang libingan, ang testimonya ng mga saksi, ang pagbabago sa buhay ng mga disipulo. At kapag doon na tayo pumasok, mananalo ang katotohanan.
Kaya ganito lang talaga: hindi pwedeng sabihin ng Muslim na "imposible 'yan", dahil ang sarili niyang Qur'an, Hadith, at mga klasikal na exegetes gaya nina Ibn Kathir at Maududi ay puno ng mga kwento ng Diyos na bumubuhay ng patay, kabilang na ang tanging propetang binigyan ng eksaktong ganitong kapangyarihan, si Hesus mismo. Hindi theological ang tunay niyang problema. Gustong manatiling totoo ang Islam, kaya kailangang hindi totoo ang Resurrection, anumang klaseng argumento ang kailangang hiramin, kahit pa nito sirain ang sarili niyang consistency.
APOLOGETICS BIBLE STUDY Q&A
Join the Conversation!
Looking for a place to ask tough questions, share insights, and learn more about apologetics and the Bible?
Come be part of the Apologetics Bible Study Q&A Forum on Facebook!
✅ Like the group to stay updated
✅ Share it with friends who love digging deeper into faith
✅ Jump in the comments and have real conversations with fellow members
This is your space to explore, discuss, and ask more questions in a relaxed, open environment. Everyone’s welcome to join the dialogue!
🔗 Apologetics Bible Study Q&A Forum
No comments:
Post a Comment